Do kogo należą grunty PKP?

Prezydent Inowrocławia wnioskuje do Premier Szydło. Nieprawdopodobny błąd wyceniany na kilkadziesiąt miliardów zł. Prawie wszystkie grunty kolejowe nie mogą być własnością PKP lecz gmin samorządowych !!!. Jest już w tej sprawie wyrok NSA.   

Zawracam się do Pani Premier z wnioskiem o pilną interwencję w rozwiązaniu niezwykle istotnego dla Polski problemu – z pełnym poszanowaniem prawa – zagrożenia realizacji dziesiątek inwestycji kolejowych wartości kilkudziesięciu miliardów złotych.
Kilka dni temu okazało się, że niemal wszystkie grunty PKP powinny być własnością gmin samorządowych i to od 1990 r.

            W dniu 27 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął  uchwałę w sprawie oznaczonej sygnaturą akt I OPS 2/16. Stwierdził w niej, że pozostawanie nieruchomości we władaniu przedsiębiorstwa PKP bez udokumentowanego prawa w sposób określony w art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99 ze zm.) oznacza, że nieruchomość ta należała w dniu 27 maja 1990 r. do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy  z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191, ze zm. .) i jako taka podlegała ustawowej komunalizacji. Powyższe oznacza, że skutkiem prawnym stanu faktycznego, polegającego na posiadaniu gruntów Skarbu Państwa przez PKP bez tytułu prawnego w dacie 5 grudnia 1990 r., byłoby nabycie z mocy prawa użytkowania wieczystego tychże gruntów przez to przedsiębiorstwo,  o ile grunty te nie stały się 27 maja 1990 r. z mocy prawa mieniem gminnym (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191, ze zm.). W takim bowiem wypadku wobec braku jednej z przesłanek nabycia prawa użytkowania wieczystego (w myśl art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o  komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”), tj. posiadania w oznaczonym dniu gruntu państwowego, nabycie ex lege nie byłoby możliwe.

W związku z tym wiele wcześniejszych decyzji  wydawanych przez wojewodów, a dotyczących przekazania gruntów skarbu państwa w użytkowanie wieczyste PKP, nie mają żadnych podstaw prawnych.

Uchwała powyższa daje gminom szansę  na potwierdzenie i sfinalizowanie ich prawa własności nieruchomości znajdujących się w użytkowaniu PKP w postępowaniach komunalizacyjnych lub zmierzających do wzruszenia prawomocnych decyzji o odmowie komunalizacji albo prawomocnych decyzji wydanych w postępowaniach uwłaszczeniowych o stwierdzenie nabycia przez PKP prawa użytkowania wieczystego  tych nieruchomości.

W związku z powyższym, uprzejmie proszę Panią Premier o podjęcie czynności, które ułatwią  gminom sprawne i szybkie uregulowanie  stosunków własnościowych w powyższych sprawach. Wydaje się, że cel taki mógłby zostać osiągnięty poprzez zobowiązanie Wojewodów do pilnego zorganizowania trójstronnych spotkań pomiędzy gminami, Wojewodami i PKP,
na których wypracowane zostałyby zasady współpracy w zakresie zgromadzenia stosownej dokumentacji potwierdzającej uprawnienia gmin w omawianym zakresie. Niewątpliwie sprawne skomunalizowanie nieruchomości będących w posiadaniu PKP przyspieszyłoby wprowadzenie regulacji prawnej określającej krótkie terminy wydawania rozstrzygnięć w tych sprawach, analogicznie do rozwiązań prawnych, które znajdują się w Kodeksie wyborczym czy ustawie o dostępie do informacji publicznej. Obecnie, kiedy PKP borykają się z problemami związanymi z gospodarowaniem nieruchomościami będącymi w ich posiadaniu, a gminy zainteresowane są ich przejmowaniem, podjęcie przez Panią Premier postulowanych kroków ułatwiłoby, zarówno samorządom jak i PKP, realizację zadań inwestycyjnych zgodnie z obowiązującym w Polsce i Unii Europejskiej prawem.

            Niepodjęcie postulowanych przez nas działań grozi chaosem prawnym, paraliżem procesów inwestycyjnych oraz utratą miliardów złotych z Unii Europejskiej. Bez prawa własności utrudniona jest realizacja inwestycji unijnych. Każdy dzień zwłoki w rozstrzyganiu powyższego problemu ponadto naraża budżet państwa na coraz wyższe roszczenia nie tylko ze strony gmin, lecz również Unii Europejskiej.