Teatr Aktywnej Młodzieży w przedstawieniu pt.

"Czasami zastanawiamy się: "Co by było, gdyby..." Nie doceniamy tego, co mamy, dopóki tego nie stracimy. Czy coś by się zmieniło, gdybyśmy dostali drugą szansę? A może, gdyby..."

12 kwietnia 2006 roku w Teatrze Miejskim w Inowrocławiu można było obejrzeć pište już przedstawienie Teatru Aktywnej Młodzieży z Gimnazjum nr 3 w Inowrocławiu pt. "Gdyby...". Reżyserem i autorem scenariusza jest pani Arleta Piejko - nauczyciel języka polskiego z Gimnazjum nr 3. Wykonawcy: Karolina Czarna - Kasia, Natalia Dziennik - Nina, Milena Flanc - Ania, Marta Grąźlewska - Ola, Malwina Grzegorzewska - Basia, Daria Jaskulska - Weronika, Hubert Kaczmarek - Grzesiek, Krystian Krzywdziński - Artur, Magdalena Lebioda - Skrzypaczka, Joanna Monowid - Konduktor, Krystian Owczarczak - Oskar, Krzysztof Przybylski - Wiktor, Agata Sobiechowska - Nieznajoma, Martyna Stefańska - Zuzia i pies Spicy. Akcja sztuki rozgrywa się w dziwnym miejscu, do którego trafia pewna grupa osób. Widzowie razem z aktorami musieli odkryć, gdzie znajdowali się zagubieni ludzie. Zastanawiali się też, dlaczego przedstawienie nosi tajemniczy tytuł "Gdyby...". Nikt nie spodziewał się, że zwykły pociąg był czyśćem, a przedziały w nim podzielone według pewnych kategorii. Wagon, w którym rozgrywały się wszystkie wydarzenia, to kategoria "Gdyby...". Dlaczego? Otóż, gdyby nie pewne okoliczności, mogli tu nie trafić. Przedstawienie bogate było w zwroty akcji. Warto tutaj wspomnieć o pojawianiu się duszy z przedziału bohaterów lub psa na scenie. Widziane krok po kroku odkrywali zagadkę tajemniczego miejsca, gdy kolejne osoby opowadały swoje historie. Każda z tych opowieści nie miała zakończenia, bo w czyśćcu był jej dalszy ciąg. Zagubione dusze zrozumiały, że muszą się zmienić, zauważać innych. Zostali wynagrodzeni. Niektórzy odnaleźli swojego Anioła Stróża, inni nauczyli się wybaczać i przepraszać, a jeszcze inni współpracować z grupą. Wszyscy dostali drugą szansę. Warto jednak pamiętać, aby postępować tak, aby niczego nie żałować. Wtedy jest za późno, wtedy mówimy: "Gdyby coś, to byłoby inaczej." Ale to my decydujemy, czy będzie inaczej - tu i teraz! (Arleta Piejko)