Będzie ulica Jana Walczaka?

Boks zaczął trenować w 1948 roku, wstępując do klubu Kolejarz Inowrocław (Goplania Inowrocław), następnie reprezentował barwy klubów, CWKS Warszawa, CWKS Bydgoszcz, Brdy Bydgoszcz, Astorii Bydgoszcz, Goplanii Inowrocław i Pogoni Mogilno. W mistrzostwach Polski, wywalczył następujące tytuły w 1959, wicemistrzem Polski był w 1956 i 1958. Trzykrotnie był też brązowym medalistą w 1955, 1957 i 1960 roku. Walcząc w barwach CWKS Warszawa, został drużynowym mistrzem Polski w 1955 roku. W latach 1957 – 1958, dwukrotnie wystąpił w reprezentacji Polski, odnosząc 1 zwycięstwo i 1 pojedynek przegrywając. W latach 50., zaliczał się do ścisłej czołówki pięściarzy wagi lekkiej w Polsce. Karierę sportową zakończył w 1967 roku, gdzie w ringu stoczył 355 walk, z czego 304 wygrał, 8 zremisował i 43 przegrał. Był prowadzony przez trenerów: Bernarda Mrozowskiego, Edwarda Rinkego, Jana Biangę, Witolda Kaźmierczaka, a na obozach centralnych przez Feliksa Stamma i Pawła Szydłę. Kolejno przez 11 lat, od 1952 roku, był mistrzem Pomorza, kilkakrotnym mistrzem federacji "Kolejarz", mistrzem Wojska Polskiego w 1955 roku. Zdobył brąz w Moskwie, dwukrotnie wystąpił w I reprezentacji Polski w oficjalnych meczach międzypaństwowych. W 1960 roku nadano mu tytuł mistrza sportu, odznaczono złotą odznaką PZB i medalami okolicznościowymi. Swą wiedzę przekazywał młodym adeptom boksu. Na zakończenie bokserskiej kariery jako trener uczył młodych pięściarzy w Cuiavii Inowrocław. Zmarł w 2005 roku po długiej i ciężkiej chorobie. ( żródło: Wikipedia)

Setna rocznica powstania Klubu Goplania, mogłaby być dobrą okazją do nazwania ul. Jana Walczaka.  Proszę o pozytywne rozpatrzenie mojej propozycji.

Reklama

Z poważaniem

Marcin Wroński