Wysłali wniosek o zakończenie postępowania dotyczącego budowy spalarni śmieci

Szanowny Panie Prezydencie
 

Jako podmiot uczestniczący na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. „Budowa instalacji do termicznego przekształcania odpadów przy ul. Fabrycznej 4 w Inowrocławiu”, przewidzianego do realizacji na działkach o numerach ewidencyjnych: 3/7, 31/1, 32/4, 33/3, 34/6, 35/4, 37/4, 38/4, 39/7, 40/5, 41/6, 42/9, 58/9, 62/2 obręb 0008 w Inowrocławiu prowadzonym na wniosek CIECH Soda Polska S.A., ul. Fabryczna 4, 88-100 Inowrocław.

Reklama

 

W związku z prowadzeniem przez Pana postępowania w przedmiocie określenia uwarunkowań środowiskowych dla przedsięwzięcia polegającego na instalacji do termicznego unieszkodliwiania odpadów na terenie Zakładów Sodowych w Mątwach zwracamy uwagę, że jednym z podstawowych kryteriów przesądzających o możliwości realizacji przedsięwzięcia jest zgodnie z postanowieniami art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa oraz ocenach oddziaływania na środowisko (dalej zwana ustawą) zgodność jego lokalizacji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. 

Reklama

Z postanowień tego przepisu wynika niezbicie, że zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (oczywiście wówczas, gdy został on uchwalony) jest podstawowym kryterium (poza wyjątkami wynikającymi z tego przepisu) oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stwierdzenie więc sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym postępowania uzgodnieniowego z innymi organami. Takie stanowisko znajduje swoje potwierdzenie, w którym wskazuje się, że „Po stwierdzeniu sprzeczności zamierzonego przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego brak podstaw do podejmowania dalszych czynności w sprawie, w tym przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (art. 46 ust. 3 ustawy), analizy i oceny wpływu danego przedsięwzięcia (art. 47 ustawy), czy też uzgodnień z art. 48 ustawy.” (wyrok NSA z 16.09.2008 r., II OSK 1036/07, LEX nr 489569). Stanowisko to podtrzymał NSA w wyroku z 19.03.2019 r., II OSK 1093/17, wskazując, że „Skoro z treści art. 80 ust. 2 ustawy z 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.) wynika, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może zostać wydana jedynie po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to w przypadku stwierdzenia niezgodności lokalizacji planowanej inwestycji z ustaleniami planu, dalsze prowadzenie postępowania w przedmiocie wydania tej decyzji jest zbędne i niecelowe”. Oczywiście przyjęcie, że występuje sprzeczność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może budzić najmniejszych wątpliwości, a jeżeli takie by wystąpiły, to organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej powinien podjąć działania zmierzające do ich usunięcia. W literaturze przedmiotu podkreśla się bowiem, że „Organ, dokonując oceny zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, obowiązany jest do szczegółowej analizy wszystkich postanowień planu mających zastosowanie do konkretnej inwestycji, co oznacza, że nie jest wystarczające lakoniczne, jednozdaniowe i arbitralne stwierdzenie, iż taka zgodność ma miejsce w sprawie. Obiekty pomocnicze i infrastruktura techniczna przewidziane w ramach określonego celu podstawowego winny pozostawać z nim w związku i nie mogą powodować faktycznej zmiany przeznaczenia danej jednostki urbanistycznej” (M. Nowicki, Glosa do wyroku NSA z dnia 9 lutego 2011 r., II OSK 238/10, ZNSA 2011, nr 5, s. 179).

W prowadzonej przez Pana sprawie okoliczności te są bardzo istotne. Dla terenu planowanej realizacji przedsięwzięcia obowiązuje bowiem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą Rady Miasta Inowrocławia nr VIII/118/2007 z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Inowrocławia dla terenu w rejonie Inowrocławskich Zakładów Chemicznych „Soda Mątwy” S.A. Nr 1(Dz.Urz. Woj. Kuj-Pom z 2007 r. , nr 113, poz. 1703). Analizowany obszar został oznaczony symbolem 15 P. Jednostka P oznacza tereny przemysłowe , składów, urządzeń technologicznych i gospodarki wodno-ściekowej. Zdaniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy zaprezentowanym w piśmie z dnia 21 sierpnia 2023 r., skierowanym do Pana Prezydenta przedsięwzięcie, dla którego wnioskuje się o określenie uwarunkowań środowiskowych realizacji przedsięwzięcia jest sprzeczne z postanowieniami przywołanego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ ten w swoim piśmie zawarł szczegółowe uzasadnienie wskazujące dlaczego taka sprzeczność występuje. 

Reklama

Nasze Stowarzyszenie w całości akceptuje to stanowisko. Dlatego też mając na uwadze okoliczności przedstawione na wstępie wnioskujemy o bezzwłoczne wydanie decyzji odmawiającej określenia uwarunkowań środowiskowych. Dalsze postępowanie jest bowiem zbędne i naraża Miasto Inowrocław jedynie na zbędne koszty. 

Uprzejmie prosimy o przesłanie odpowiedzi na adres e-mail:

[email protected]

 

W imieniu Stowarzyszenia

NIE dla spalarni w Inowrocławiu

Krzysztof Pietrzak