Kto może skorzystać z ugód frankowych i na jakich warunkach?

Dynamiczne zmiany w orzecznictwie sądowym oraz rosnąca liczba wygranych spraw przez frankowiczów sprawiły, że banki zaczęły coraz częściej proponować swoim klientom ugody frankowe. Dla wielu kredytobiorców to szansa na uniknięcie kosztownego i długotrwałego procesu.

Jednak nie każda osoba posiadająca kredyt walutowy może skorzystać z takiego rozwiązania. Ugody frankowe nie są uniwersalne – dostęp do nich zależy od konkretnych warunków określanych przez bank. Warto więc wiedzieć, kto może skorzystać z tej formy porozumienia oraz jakie warunki trzeba spełnić, by otrzymać ofertę.

Zasadniczo ugody frankowe są skierowane do osób, które posiadają aktywne lub spłacone kredyty hipoteczne indeksowane lub denominowane do franka szwajcarskiego. Najczęściej są to kredyty udzielone w latach 2004–2011, kiedy tego typu finansowanie cieszyło się największą popularnością. Warunkiem podstawowym jest jednak to, aby kredyt nie został unieważniony przez sąd oraz by umowa nie wygasła z powodu innych przyczyn, jak sprzedaż nieruchomości czy przejęcie zadłużenia przez inny podmiot. Ugody frankowe mogą być również dostępne dla osób, które już spłaciły kredyt, ale bank uwzględnia możliwość rozliczenia się z nadpłatą lub przewalutowaniem historycznym. Niektóre banki, jak np. PKO BP, kierują ugody frankowe wyłącznie do klientów indywidualnych, pomijając osoby prowadzące działalność gospodarczą, nawet jeśli kredyt był zaciągnięty na cele prywatne.

Banki wprowadzają własne kryteria kwalifikacji do programu ugód frankowych. Klient musi zwykle złożyć wniosek lub wyrazić zainteresowanie przystąpieniem do rozmów. Często wymagane jest, by kredytobiorca nie był jeszcze w sporze sądowym z bankiem – choć niektóre instytucje dopuszczają ugody frankowe także dla osób, które rozpoczęły już proces sądowy, pod warunkiem wycofania pozwu. Kluczowym warunkiem jest też pełna zdolność kredytowa – bank może odmówić ugody, jeśli klient nie spełnia aktualnych kryteriów oceny ryzyka kredytowego. W praktyce oznacza to, że ugody frankowe mogą być łatwiej dostępne dla osób, które wciąż spłacają kredyt i mają regularne dochody. Dodatkowym czynnikiem może być typ oprocentowania (np. zmienne lub stałe) oraz historia wcześniejszych modyfikacji umowy – im mniej zmian, tym większe szanse na pozytywne rozpatrzenie wniosku.

Ugody frankowe zazwyczaj zakładają przewalutowanie kredytu z franków szwajcarskich na złotówki, z zastosowaniem określonego kursu przeliczeniowego – najczęściej z dnia udzielenia kredytu lub średniego kursu NBP. W nowej wersji kredyt zostaje potraktowany tak, jakby od początku był kredytem złotowym, co oznacza zmianę wskaźnika oprocentowania z LIBOR/CHF na WIBOR/PLN lub jego zamiennik (np. WIRON). Bank może również zaproponować częściową redukcję salda zadłużenia – szczególnie wtedy, gdy przeliczenie skutkuje wyższą ratą. Ugody frankowe zawierają też zazwyczaj klauzulę o zrzeczeniu się roszczeń wobec banku oraz akceptacji nowych warunków jako ostatecznych. W praktyce oznacza to brak możliwości dochodzenia swoich praw w sądzie po podpisaniu dokumentu. Z tego względu warto każdą propozycję dokładnie przeanalizować z doradcą lub prawnikiem.

Proces zawarcia ugody składa się z kilku etapów. Pierwszym krokiem jest kontakt klienta z bankiem i złożenie wniosku o przystąpienie do programu ugód frankowych. Następnie bank analizuje historię kredytową, saldo zadłużenia oraz przygotowuje symulację warunków nowej umowy. Klient otrzymuje dokumenty do zapoznania się, często wraz z terminem spotkania lub wideokonferencji, podczas której może zadać pytania. Ugody frankowe podpisywane są zwykle w oddziale banku lub elektronicznie z wykorzystaniem bezpiecznego podpisu. Ważne jest, aby przed podpisaniem sprawdzić, czy bank oferuje tzw. „okres namysłu”, czyli czas na przeanalizowanie dokumentów bez presji. Po podpisaniu ugody następuje przeliczenie kredytu i aktualizacja harmonogramu spłat. Nowe warunki zaczynają obowiązywać zazwyczaj od następnego miesiąca.

nadesłane