Systemy DNS tworzą protokoły komunikacyjne i serwery. Są uznawane za fundament Internetu. Sprawdź, na czym polega ich działanie.
Co to jest DNS? Ten zagadkowy skrót większość z nas widziała już nieraz, lecz nie każdy wie, co konkretnie oznacza. DNS, czyli Domain Name System, jest systemem nazw domenowych. Tworzą go serwery i protokoły komunikacyjne odpowiedzialne za obsługę bazy adresów sieciowych. Dzięki DNS nie musimy korzystać z adresów IP, które są ciągiem trudnych do zapamiętania cyfr. Za to możemy korzystać z łatwych do zapamiętania nazw domen. Sprawia to, że korzystanie z sieci jest szybsze i przyjemniejsze. Na szczycie systemu DNS są domeny TLD.
Systemy DNS określane są mianem fundamentu Internetu. Bez nich korzystanie z sieci nie wyglądałoby tak, jak dziś. Zaliczają się do nich serwery autorytatywne i rekurencyjne. Dzięki tym pierwszym możliwe jest przechowywanie konfiguracji domen. Jednak są odpowiedzialne wyłącznie za działanie serwerów DNS i nie współpracują z programami rozwiązującymi nazwę domeny dla użytkownika. Z kolei serwisy rekurencyjne mają za zadanie odnaleźć adres IP dla określonej domeny. Zapisuje się je w konfiguracjach sieci komputerowych.
Schemat działania DNS jest dość skomplikowany. Odpowiadają za niego serwery typu root i serwery autorytatywne. Cały proces zaczyna się w urządzeniu, z którego łączymy się z siecią i wpisujemy adres witryny. Aby komputer wykonał polecenie, należy mu wskazać adres IP strony. Wówczas za pomocą przeglądarki łączy się z serwerem DNS dostawcy Internetu, lecz nadal nie wie, gdzie zlokalizowana jest strona. By uzyskać informacje, komunikuje się z jednym z serwerów DNS, który następnie zaczyna sprawdzać swoją bazę danych. Strony są skatalogowane, choć serwer nie zna dokładnej lokalizacji każdej z nich. Niemniej jednak wie, gdzie znajduje się jej domena. Wtedy wysyła do providera (dostawcy) informacje z adresem IP serwera przechowującego informacje na temat lokalizacji domen.
Gdy serwer DNS otrzyma potrzebne informacje, dostawca łączy się z serwerem dysponującym domenami z daną końcówką. Tu warto uściślić, że nie przechowuje strony, lecz jedynie wiem, gdzie się znajduje. Jeżeli serwer DNS dostawcy już ją zlokalizuje, przesyła tę informację do przeglądarki. W ostatnim etapie przeglądarka łączy się z serwerem i wyświetla stronę. Jak widać, proces ten jest niezwykle złożony, choć dla internauty trwa on zaledwie kilka sekund.
Rekordy DNS mają swoje konkretne nazwy i cel działania. Służą do przedstawiania domen. Wyróżniamy m.in. rekordy: A, AAAA, MX, NS, CNAME, PTR, TXT. Każdy z nich posiada swoje specyficzne właściwości. Np. rekord A łączy fizyczny adres IP z domeną; rekord MX przekierowuje pocztę i wskazuje serwer odpowiedzialny za jej obsługę; rekord CNAME umożliwia przekierowanie domeny na inną nazwę domenową i ustanawia dla niej alias.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze