Sztylet malajski to jedna z najbardziej oryginalnych broni świata – charakteryzuje się skomplikowaną budową, dekoracją i funkcją, zarówno praktyczną jak i ideową. Broń ta stanowi ważny element dawnej kultury malajskiej, związany z mitologią, wierzeniami i mistycyzmem.
Kris ze zbiorów muzeum posiada głownię płomienistą symbolizującą mitycznego stwora, węża nagę - władcę podziemi. Głownia powstaje w procesie metalurgicznym polegającym na skuciu trzech warstw żelaza lub miękkiej stali, przełożonych warstwami żelaza pochodzenia meteorycznego, zwanego po malajsku pamir, zawierającego 3% niklu. Sztaba takiego żelaza warstwowego podlega dalszej obróbce mechanicznej, kuta, składana we dwoje i skręcana, zostaje w końcu podzielona na trzy części, z których jedna przeznaczona jest na górną część głowni (przy rękojeści), jako tzw. gandża, zaś dwie pozostałe na środkową część i na sztych. Część zwana gandżą znacznie rozszerza się przy rękojeści, przechodząc z obu stron w ostry szpic. Drewniana rękojeść jest osadzona na krótkim trzpieniu głowni i bogato rzeźbiona.
Od początku istnienia kris kojarzono z mocą magiczną. Zgodnie z wierzeniami potrafił on ranić nie tylko siłą żelaza, ale również mocami magicznymi w nim zaklętymi - wbity w odcisk stopy wroga na piasku przynosił mu śmierć. Natomiast zanurzony w soku z cytryny lub w wodzie nabierał właściwości leczniczych.

SP
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze