Zwalczanie pluskiew - czemu je usuwamy?

Warto sprawdzić nieco lepiej robaki z którymi niestety część z nas miała nieprzyjemność się spotkać lub dopiero się spotka.

Pluskwy, które atakują dziś mieszkańców domów, są potomkami owadów zamieszkujących jaskinie, które pierwotnie żywiły się krwią nietoperzy. Kiedy ludzie zaczęli żyć w jaskiniach, owady zaczęły żerować na ludziach.
Następnie kiedy ludzie wyprowadzili się z jaskiń i rozpoczęli cywilizację rolniczą, te robaki poruszały się wraz z nimi. Od tego czasu ludzie żyli z pluskwami na całej ziemi.

Pluskwy należą do rodziny robaków zwanej Cimicidae. Wszyscy członkowie tej grupy żywią się tylko krwią. Pluskwa domowa ma pięć etapów rozwojowych. Na każdym etapie życia, pluskwa musi wziąć posiłek z krwi, aby się rozwijać.
Pluskwy, jak wszystkie owady, mają swój egzoszkielet i muszą go zrzucić, aby się rozwijać.
To zrzucanie egzoszkieletu nazywa się linienie. Nimfa pluskiew musi wziąć żywność z krwi. Po przejściu fazy wylinki - pluskwa domowa staje się dorosła.

Pluskwy, są różnopłciowe i również muszą zażywać regularnie posiłki z krwi do reprodukcji. Kompletny proces rozwoju od jajeczka do dorosłego osobnika może nastąpić w ciągu około 37. dni w modelowych temperaturach. Dojrzałe pluskwy mają długość życia prawie jeden rok zależnie od powtarzalności dostępu do żywienia z krwi i zakresu temperatur. Stąd istotne by zwalczanie pluskiew przeprowadzić jak najszybciej, bo ich namnożenie może utrudnić ich usunięcie firmie dezynsekcyjnej.

Postępowanie pluskiew w trakcie "polowania"

Pluskwy mają dość dyskretny styl życia, co oznacza, że spędzają większość czasu ukrywając się razem w pęknięciach, w których nie będą widoczne. Jednak stają się aktywne w nocy, między
godziną 0:00, a 5:00 rano. To w tym czasie, kiedy ludzki gospodarz jest zwykle w swoim najgłębszym śnie, pluskwy uwielbiają zaatakować.
Pluskwy są znane z tego, że przemierzają bardzo duże dystanse w stosunku do wielkości swojego ciała.
Pluskwy są przyciągane przez dwutlenek węgla wytwarzane przez oddech żywiciela, a także przez ciepłotę ciała.
Jednakże pluskwy są w stanie wykryć żywiciela na krótkich dystansach. Nie jest do końca zbadane jak pluskwy ukryte w szafie są w stanie
znaleźć żywiciela znajdującego się w łóżku po drugiej stronie pokoju. Pluskwy potrafią jednak poruszać się bardzo szybko i uważa się, że
dużo wędrują, zanim będą w stanie zlokalizować swoje pożywienie. W najlepszym przypadku większość pluskiew chciałaby gromadzić się blisko łóżka gospodarza, czy na materacu. Jednak nie zawsze jest to możliwe w wysokich infestacjach, gdzie pluskwy są zatłoczone i wiele pluskiew musi szukać schronienia na odległość dalszą, np. kilka metrów od gospodarza.

Pluskwa w akcji

Gdy pluskwa znajdzie żywiciela, atakuje skórę aparatami gębowymi, aby znaleźć przestrzeń kapilarną, która umożliwia napływanie krwi do ich ciał. Pluskwa może kilkakrotnie nakłuwać skórę, zanim zacznie się żerować. To badanie spowoduje, że gospodarz otrzyma kilka ugryzień od tego samego pasożyta. Gdy pluskwa osiedli się w miejscu, to będzie karmić przez 5-10 minut. Gdy pluskwa domowa jest już pełna, opuści gospodarza i powróci do pęknięcia lub szczeliny, zazwyczaj w miejscu gdzie gromadzą się inne pluskwy. Pluskwa zacznie wtedy trawić i wydalać swój posiłek.

Zachowanie godowe

Po nakarmieniu dorosłe pluskwy, zwłaszcza samce, są bardzo zainteresowane godami. Robaki tego typu mają
unikalną metodę godową nazywana inseminacją traumatyczną. To zachowanie godowe jest uważane za traumatyczne, ponieważ
samiec, zamiast wprowadzać swój narząd rozrodczy ("paramere") w żeńskie genitalia, dosłownie wbija noż przez ścianę jej ciała do wyspecjalizowanego organu dalej w jej prawą stronę, zwaną Organem Berlese. Plemniki są uwalniane do jamy ciała samicy, gdzie w ciągu najbliższych kilku godzin przeniesie się do jej jajników i zapłodni jej jaja.
Traumatyczne przeszywające zapłodnienie powoduje rany w ciele kobiety, która pozostawia bliznę. Ciało samicy musi zagoić się z tej rany, w związku z czym wiadomo, że samice pozostawiają skupiska po kilkukrotnych godach, aby uniknąć dalszych nadużyć.

Samice pluskiew

Badania wykazały, że proces gojenia zapłodnienia traumatycznego ma znaczący wpływ na zdolność samicy do produkcji jaj. W rzeczywistości kobiety, które są inseminowane tylko raz i nie są poddawane wielokrotnym dźganiom przez samca, wyprodukują 25 procent więcej jaj niż samice, które są wielokrotnie kojarzone.
W końcu jednak samicy skończą się plemniki i będzie musiała ponownie łączyć się w pary, aby ją zapłodnić w
jajka. Jednak niestety może z łatwością kopulować z własnym potomstwem, gdy dorośnie, aby kontynuować cykl.

nad.