Święto płci pięknej

Od wielu, wielu lat przyjęła się w Polsce tradycja świętowania Dnia Kobiet w dniu 8 marca. Było to niezwykle ważne święto w czasach PRL-u, które w związku ze skojarzeniami tamtej epoki, straciło teraz nieco na znaczeniu na rzecz bardziej prozachodnich Walentynek.

Jednak nadal pamiętamy o święcie, którego symbolem stał się piękny, wiosenny tulipan. Międzynarodowy Dzień Kobiet został ustanowiony przez... kobiety – uczestniczki II Międzynarodowej Konferencji Socjalistycznej w Kopenhadze w 1910 roku, a sam pomysł przypisuje się Klarze Zetkin – przywódczyni socjalistycznego ruchu kobiet. Skoro mowa o kobietach, to znaleźć możemy wiele legend i teorii na temat ich pochodzenia, gdyż każda kultura wykształciła swoją własną, często bardzo ciekawą hipotezę. Chyba najbardziej popularną dla nas jest legenda o pierwszej kobiecie, czyli Ewie, którą stworzył Bóg z żebra Adama. Platon uważał natomiast, że u zarania dziejów istniały istoty dwupłciowe – były jak syjamskie bliźnięta złączone plecami i dzięki temu stworzenia te były zadziwiająco wytrzymałe, czujne i samowystarczalne. Zeus chcąc odebrać moc tym istotom cisnął w nich piorunem i rozdzielił na pół. Stąd pochodzi kobieta i mężczyzna. Współczesny świat za przyczyną amerykańskiego terapeuty Johna Gray’a, autora poradnika „Mężczyźni są z Marsa, kobiety z Wenus”, ma również swoją bardzo symboliczną tezę dotyczącą kobiety, jako istoty pochodzącej z planety Wenus. Podobno wenusjanka to istota delikatna, ceniąca piękno, miłość i porozumienie, a jednocześnie skłonna do poświęceń i opiekuńcza. Wszystkie wenusjanki to urodzone psycholożki, które, jak twierdzi J. Gray: „ posiadają co najmniej stopień magistra w dziedzinie poradnictwa. W ich naturze leży chęć ulepszania.” Więc jeśli jakiejś wenusjance na czymś bardzo zależy, to nawet jeśli jest to doskonałe, to ona to ciągle udoskonala i okazuje swoją pomoc, manifestując tym swoje zaangażowanie. Podobno mężczyźni, jako rodowici marsjanie, wyznając zasadę, że jeśli coś działa, to nie trzeba nic robić do czasu, aż się zepsuje, a wszelka pomoc ze strony kobiety jest przez nich odbierana jako brak wiary w ich umiejętności, stawiają opór temu „Domowemu Komitetowi Ulepszeń”. Takich nieporozumień jest całkiem sporo, ale może w Dniu Kobiet panowie zechcą spróbować zrozumieć tą, którą z ironią nazywają „puchem marnym i wietrzną istotą”. Oto kilka rad J. Gray’a: 1. Po powrocie do domu, zanim zrobisz cokolwiek innego, przytul ją (przynajmniej 4 razy dziennie) i wyraź swoje uczucia. 2. Zapytaj jak jej minął dzień. 3. Słuchaj jej z uwagą, patrząc na nią, a nie na zegarek i okaż współczucie dla jej problemów zamiast je rozwiązywać. 4. Przynoś jej kwiaty i wręczaj skromne upominki, nawet bez okazji. 5. Nie szczędź jej komplementów. 6. Pomóż jej, gdy jest zmęczona. 7. Uprzedź ją jeśli się spóźnisz. 8. Bądź cierpliwy, gdy się zwierza. 9. Traktuj ją jako najważniejszą dla ciebie osobę. 10. Otwieraj przed nią drzwi. 11. Pomóż jej nieść zakupy i sprzątać mieszkanie. 12. Okaż zainteresowanie dla jej spraw i jej znajomych. 13. Nie zapomnij powiedzieć „dziękuję”, gdy coś dla ciebie zrobiła. 14. Zaproś ją do teatru, kina lub na tańce albo zaproponuj wspólne spędzenie czasu. 15. Poproś, żeby dopisała swoje pomysły do tej listy. Kto wie, czy gdyby wszyscy panowie znali te rady, tak jak 10 przykazań i stosowali je w praktyce, to mielibyśmy dzisiaj spokój z buntem feministek. A może Dzień Kobiet to właśnie święto feministek? Można powiedzieć, że tu kobiety mają przewagę, bo na ogół raczej nie obchodzi się oficjalnie Dnia Mężczyzn, ale chyba kobiety to takie dobroduszne i kochane istoty, że każdy dzień w roku traktują jako Dzień Swego Mężczyzny. Zresztą one też powinny znać się na naturze mężczyzn, ale o tym napiszemy przy innej okazji. Tymczasem zapraszamy panów do dyskusji na temat znaczenia kobiet w ich życiu, a wszystkim Kobietom w dniu ich święta, życzymy udanych relacji z mężczyznami, które symbolizuje skromny, lecz jakże cenny w oczach kobiet... mały, czerwony tulipan.