Święto „kujawskich babć i dziadków”

To już po raz pięćdziesiąty w tym roku obchodzony jest w Polsce „ Dzień Babci”. Z tej okazji „Kujawskie dzieci” zaprosiły swoje Babcie i Dziadków na uroczystości im poświęcone, które odbyły się w poszczególnych grupach.

Pani dyrektor Magdalena Zwolińska uzasadnia potrzebę organizowania takich międzypokoleniowych spotkań, cytując słowa Zenona Mysłakowskiego: ”…Człowiek może istnieć w społeczności tylko jako ogniwo łańcucha”. Komórka społeczna, jaką jest rodzina – oparta na więzi, miłości, szacunku dla obyczajów i tradycji jest wartością najwyższą i tego uczymy naszych wychowanków. Mamy świadomość, że dziadkowie oprócz pełnienia opiekuńczej roli są również dla swoich wnuków źródłem wsparcia, zrozumienia , a nierzadko też towarzyszami dobrej zabawy. Przede wszystkim jednak dzięki swemu życiowemu doświadczeniu, są dla najmłodszych członków rodziny, skarbnicą mądrości. Są łącznikiem między dniem dzisiejszym, a historią (rodzinną, ale też szerszą). Opowiadają dawne dzieje, przekazują podania i legendy. Dzięki ich opowieściom dzieci poznają historię regionu i swojego najbliższego otoczenia. Dla nas pedagogów są ogromnym wsparciem w realizacji programu edukacji regionalnej i bardzo sobie to cenimy – dodaje pani dyrektor. „Nie wszystkie babcie lubią walczyki, nie wszystkie lubią stare kolczyki, nie wszystkie mają wiele lat, dla niejednej babci wesoły jest świat...” – śpiewały maluchy. Współczesna babcia, to kobieta jeszcze w sile wieku i często pracująca zawodowo. Pomimo to, bardzo kocha swoje wnuki i zawsze można liczyć na jej pomoc – mówi wychowawczyni najmłodszych przedszkolaków – pani Zosia. Obecność babci zwiększa poczucie bezpieczeństwa, sprzyja powstawaniu atmosfery spokoju i pogody. Dzięki jej pomocy znacznie łatwiej można zorganizować czas wolny w rodzinie, zaplanować wakacje, przygotować uroczystości. Babcia bywa niezastąpiona. Dlatego maluchy z ogromnym zapałem śpiewały swoim babciom: „Sto lat !”, dziękując im za opiekę - dodaje druga z wychowawczyń – pani Kasia. W grupie „Plastusiów” można było wysłuchać wierszy w których to wnukowie z przekonaniem wymieniali zalety swoich dziadków. Pani Danka (wychowawczyni) – w nawiązaniu do ich treści podkreśliła, że silne związki emocjonalne, podtrzymywane i rozbudowywane przez kontakt dziecka z dziadkiem, są bardzo ważne. To one często są wyznacznikiem dziecięcej koncepcji rodziny i ich przyszłych ról społecznych. Dla wnuków dziadkowie są często wspaniałymi towarzyszami zabaw, cierpliwymi słuchaczami, powiernikami tajemnic, pocieszycielami, wzorami do naśladowania. I w ogóle „… Z babcią i dziadkiem jest znakomicie, bo oni wnuczęta kochają nad życie…” – mówi pani Beata (druga z wychowawczyń) – cytując słowa jednej z piosenek śpiewanych przez dzieci. Przedszkolacy ze starszych grup przygotowali równie ciekawe programy artystyczne. Oprócz piosenek, tańców i inscenizacji, dziadkowie mogli obejrzeć nastrojowe przedstawienia jasełkowe. Było wszystko: brawa, śmiech, ukradkiem ronione łzy, podziękowania i deklaracje następnych spotkań. Seniorzy opuszczali przedszkole obdarowani medalionami, dzierżąc w dłoniach laurki, zakładki do książek, portrety wnucząt, breloczki i inne własnoręcznie wykonane przez dzieci upominki. Było też mnóstwo kwiatków i serc wykonanych we wszystkich dostępnych dzieciom technikach. Nie ulega wątpliwości, że dziadkowie są bardzo potrzebni. Kontakt z nimi jest pełen ciepła, bez zobowiązań i wymagań, ale oni też potrzebują wnuków, bo to przecież dzięki nim mogą spojrzeć na swoje życie ze świadomością, że warto było..! – powiedziała jedna z babć, dziękując za chwile wzruszeń spędzone wśród przedszkolaków.