Spójrz na mnie

W piątkowe popołudnie w galerii Miejskiej otwarta została wystawa poświęcona swoistej tematyce relacji międzyludzkich, rozpatrywanych w kontekście: granic intymnej więzi, zmieniających się wzajemnych wpływów i inspiracji, w stosunku do zasad społecznych i kulturowych.

W wystawie wzieli udział: Jowita Żychniewicz – znana gdańska malarka młodego pokolenia, Wojciech Koniuszek – malarz związany z gdańskim środowiskiem akademickim, Marta Filipiak – malarka związana z Akademią Wrocławską, której w performance towarzyszyła Daga Gregorowicz - wokalistka, twórczyni muzyki elektronicznej, Anna Tomaszuk – artystka zajmująca się tematyką społeczną oraz Dobrochna Walicka – malarka chętnie poruszająca się tematycznie w obszarze mitów narodowych. Jowita Żychniewicz i Wojciech Koniuszek w cyklu obrazów odnoszą się nawzajem do własnej twórczości z pozycji malarzy, ale również jako wieloletni partnerzy życiowi, czerpiąc z doświadczenia zawodowego i codzienności. Ich obserwacja i wzajemny komentarz dotyczy nie tylko elementów czysto warsztatowych ale również emocjonalnych kontekstów. Marta Filipiak stworzyła podwójny komentarz na temat relacji międzyludzkich. Jeden z nich to performance pt: ”TO TAKA GRA”, z udziałem Barbary Thiell- modelki artystki i Dagi Gregorowicz - wokalistki, twórczyni muzyki elektronicznej, zafascynowanej przetwarzaniem głosu, odnajdywaniem w nim nowych instrumentów muzycznych poprzez przetwarzanie za pomocą sprzętów dj-skich. Drugi to cykl obrazów pt. „Basia–Victualia–Ludgardena”, w którym artystka próbuje uchwycić płynność przemian relacji, których każdy z nas w czasie życia stwarza niezliczoną ilości i różnorodność. Artystka zastanawia się nad przemijaniem, ulotnością tych zależności. Anna Tomaszuk w dyptyku malarskim pt; „przydatna–nie–przydatna” zajmuje się zależnościami zachodzącymi między jednostką a społeczeństwem. Przyglądając się zasadom jakim podlega próbuje znaleźć swoje miejsce i funkcje społeczną. Instalacja multimedialna natomiast, ilustruje wykorzystując jako tło przestrzeń miejską brak intymności, anonimowość, poczucie przesytu, ulotność kontaktu, które są zjawiskami utrudniającymi nawiązanie wzajemnych więzi międzyludzkich. Artystka na kilku płaszczyznach stara się uchwycić zjawisko rejestracji, zapamiętywania i odnotowywania pierwszego wrażenia, szukając w ten sposób początków budowania się relacji. Instalacja składa się z dwóch części: wizualnej i dźwiękowej. Pierwszą częścią jest film z rytmicznie zmieniającymi się ujęciami z przypadkowo napotkanymi przechodniami na przejściach dla pieszych. Druga (stworzona wspólnie z Dobrochną i Olgierdem Walickimi) - równoległa, to wypowiedzi anonimowych ludzi opisujących wygląd zewnętrzny osób szczególnie im bliskich: pierwszej miłości, rodziców, przyjaciół. Powstały w ten sposób emocjonalny kontrast między obrazem, a dźwiękiem wypełni próba zapisania przez artystkę wizerunku przechodniów przedstawionych na filmie. Łukasz Owczarzak prezentuje jedną ze swoich prac z cyklu "Klatka". Pragnie w nich ukazać ulotność zmian, które towarzyszą nam codziennie podczas kontaktu z drugim człowiekiem jak i przedmiotami, które nas otaczają. Coś co przed chwilą wydawało się nam stuprocentowo pewne nagle wymyka się nam spod kontroli. W niektórych przypadkach sami kreujemy daną zmianę , jednakże często nie mamy na nią wpływu i musimy się dostosować do nowej sytuacji - "RELACJI" Podczas swoich fotograficznych sesji bardzo dużo współpracuje z modelkami. Pragnąc stworzyć doskonałe prace, staram się wnikać do ich wnętrza i ukazać je czytelnie na powierzchni. W momencie powstawania tych zdjęć, mój związek z fotografowaną kobietą jest bardzo silny ale i efemeryczny. Sesja dobiega końca, zmienia się relacja, zmienia się energia. Co innego czuje patrząc przez obiektyw, co innego patrząc na gotowe już zdjęcie.