Nauka polskiego przez obcokrajowców – jakie sprawności językowe trzeba zdobyć?

Nauka polskiego, jak i każdego innego języka obcego, jest wielopoziomowym procesem, składającym się z kilku następujących po sobie etapów. Jeśli do takiego przedsięwzięcia podejdzie się z odpowiednim nastawieniem, można konsekwentnie podążać w kierunku osiągnięcia celu, jakim jest swobodna komunikacja. Aby tak się stało, należy ciągle rozwijać się w zakresie czterech głównych sprawności językowych. Systematyczne podwyższanie swoich kompetencji to recepta na efektywne porozumiewanie się z innymi osobami – i to bez względu na poruszany temat, czy okoliczności, w jakich przyjdzie nam się znaleźć.

Po pierwsze – pisanie

Sprawność językowa to zdolność do posługiwania się językiem w sposób dostosowany do sytuacji komunikacyjnej i obranego celu. Najlepiej, aby komunikat był wtedy zrozumiały dla drugiej strony, a pozwala na to dobór odpowiednich środków językowych, konstrukcji gramatycznych i stylistycznych oraz słownictwa. Zasady te mają odniesienie na przykład do słowa pisanego. W tym przypadku nauka sprowadza się do samodzielnego konstruowania krótszych i dłuższych wypowiedzi pisemnych – zaproszeń, ogłoszeń, notatek, listów, czy recenzji. Jest to dość trudne zadanie, ponieważ poprawne napisanie ciekawego tekstu wymaga wykorzystania całej posiadanej wiedzy na temat danego języka.

Po drugie – mówienie

Osoby zagłębiające się w tajniki języka polskiego dość często wskazują, że mówienie jest dla nich stresujące. Niekiedy odczuwana jest nawet swego rodzaju blokada i strach przed popełnieniem błędów. Warto jednak nieustannie ćwiczyć, aby pokonywać swoje słabości. Trening czyni tutaj mistrza, dzięki czemu można mówić na temat, a także zgodnie z zasadami dotyczącymi chociażby prawidłowej wymowy.

Po trzecie – czytanie

Kolejną sprawnością językową, którą należy rozwijać, jest zdolność czytania ze zrozumieniem. Ważna jest tutaj elastyczność oraz wola zapoznawania się z tekstami o różnym charakterze. Niech będą to zarówno książki z kanonu lektur, jak również artykuły z gazet, czy portali internetowych oraz treści użytkowe – na przykład ogłoszenia. W zależności od poziomu zaawansowania, czytanie, a następnie przetwarzanie pisanego tekstu, może odbywać się na głos lub w myślach.

Po czwarte – słuchanie

Słuchanie to aktywność wymagająca dużej koncentracji od osoby uczącej się języka polskiego – w końcu nie zawsze istnieje możliwość powtórnego usłyszenia wypowiedzi. Aby dobrze zrozumieć to, co się słyszy, należy zwracać uwagę na merytoryczną treść wypowiedzi, kontekst sytuacyjny oraz przekaz niewerbalny.

Nauka języka polskiego jako obcego – podsumowanie

Wskazane i scharakteryzowane powyżej sprawności językowe wyróżnia się w nauce wszystkich języków obcych. Jest to kwestia, która oczywiście odnosi się również do naszego języka ojczystego. Aby móc sprawnie komunikować się po polsku należy poświęcić odpowiednią ilość czasu na równomierne zagłębienie się we wszystkie te obszary. Dopiero połączenie tych umiejętności w jedną całość pozwala stwierdzić, że umie się język polski na poziomie B1, B2, C1, czy też wyższym. Trzeba mieć świadomość, że w wielu przypadkach, nawet pomimo najszczerszych chęci, trudno jest osiągnąć balans w zdobywaniu wiedzy w każdej z tych sfer. Wiele tu zależy między innymi od indywidualnych możliwości oraz talentów. Zawsze warto jednak dążyć do doskonałości i starać się uczyć nowych zagadnień na wiele sposób – z podręczników, zeszytów ćwiczeń, filmów, nagrań, gier edukacyjnych, czy nowoczesnych materiałów dydaktycznych, takich jak mobilne aplikacje.

źródło zdjęć: freepik.com