:-( Wygląda na to że masz Adblocka. Utrzymujemy się z reklam żeby móc dostarczyć Ci wiadomości z Twojego regionu za które nie musisz płacić, czy mógłbyś rozważyć jego wyłączenie?

II LO - doktor Leon Surzyński

II LO - doktor Leon Surzyński
Portal Inowrocław 07/04/2019 14:06

Uczniowie „Konopy” startują w konkursie do Sejmu Dzieci i Młodzieży 2019 promując doktora Leona Surzyńskiego.

Igor Borowiak i Filip Senski

Uczniowie II Liceum Ogólnokształcącego im.  Marii Konopnickiej w Inowrocławiu

Publikacja związana z projektem: Sejm Dzieci i Młodzieży XXV kadencji

 

Doktor Leon Surzyński

Poseł na Sejm II Rzeczpospolitej II, III, IV i V kadencji, wicemarszałek sejmu, doktor nauk medycznych, lekarz, organizator chórów oraz działacz emigracyjny w czasie wojny i rządów komunistycznych. 

Poseł Leon Surzyński, lata 30. XX wieku

 

MŁODOŚĆ

Urodzony 8 kwietnia 1891 roku w Inowrocławiu, który wówczas znajdował się w zaborze pruskim.
Jego ojciec – Piotr Surzyński (1859- 1935) był organistą i kościelnym parafii  Św. Mikołaja przy rynku oraz prezesem Towarzystwa Organistów im. Św. Wojciecha. Jego matką była Stanisława Marianna z Meissnerów. W rodzinie Surzyńskich muzyka zawsze zajmowała ważne miejsce. Zarówno dziadek Franciszek, ojciec Piotr, jak i stryjowie: Józef, Mieczysław i Stefan byli organistami, kompozytorami i dyrygentami. Sam Józef Surzyński był nawet księdzem, a kuzyn Leona – Władysław Surzyński został nie tylko wybitnym dyrygentem, ale i aktorem.  Leon uczęszczał do Koenigliches Gymnasium zu Inowrazlaw, dzisiaj znanego  jako  I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu. W latach 1909 – 1910 był prezesem lokalnego koła Towarzystwa Tomasza Zana, którego celem była walka z germanizacją w zaborze pruskim. W 1911 roku ukończył gimnazjum i 15 marca 1912 roku zdał egzaminy wstępne na uczelnię.  W 1917 roku uzyskał tytuł doktora medycyny na uniwersytecie w Lipsku. W tamtym czasie
na terenie zaboru pruskiego nie funkcjonowała żadna uczelnia medyczna. Rozpoczął działalność w Gliwicach, jednak wybuch powstania wielkopolskiego   27 grudnia 1918 roku spowodował, że dołączył do walk o niepodległość. Pomagał rannym powstańcom na Kujawach, a w rodzinnym Inowrocławiu zorganizował punkt sanitarny. Jedna z córek doktora przytoczyła nawet historię, że w ich rodzinnym domu przygotowywano  prowiant dla żołnierzy. Jego wysiłek nie poszedł na marne i 6 stycznia 1919 roku, Inowrocław został wyzwolony.

 

OKRES MIĘDZYWOJENNY

 Krótko po zakończeniu powstania, wyjechał do Poznania, gdzie kontynuował pracę lekarza. 1921 rok był niejako przełomowy. Rozpoczęła się jego kariera polityczna jako radnego Poznania, a także  ożenił się z Heleną Kaniewską. Rok później doczekali się pierwszej córki Basi, a w 1925 roku  – Marii. W 1923 roku wstąpił do Narodowej Partii Robotniczej, w której był od 1926 roku członkiem zarządu wojewódzkiego. W wyborach sejmowych w 1928 roku został posłem z ramienia klubu Narodowej Partii Robotniczej-Lewicy. Później w wyborach w  1930, 1935 i 1938 roku również piastował urząd posła, ale w szeregach BBWRu (Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem), a w V kadencji sejmu (1938/1989) zasiadał w prezydium sejmu jako wicemarszałek oraz przewodniczący komisji budżetowej. Od 1937 przewodniczył wielkopolskiemu oddziałowi Obozu Zjednoczenia Narodowego. Jego bliscy wspominają go jako świetnego mówcę, który nawet najnudniejsze sprawach opowiadał w taki sposób, że aż chciało się słuchać. Jako ciekawostkę możemy również podać, że w 1937 roku był na pogrzebie Michała Drzymały; chłopa, który w Poznaniu walczył z pruską administracją i stał się symbolem walki z germanizacją w zaborze. Wracając jeszcze do jego pracy w zawodzie lekarskim, z relacji jego córki wynika, że był osobą pełną energii, starał się nawiązywać jak najbliższe relacje z pacjentami. Ufał ludziom, a ludzie ufali mu. Jego córka przytacza historię w której to, jeden z pacjentów wywabił go z domu pod pretekstem porodu żony, po czym ukradł mu portfel. Dom Surzyńskich zawsze był otwarty i gościnny. Doktor do końca swoich dni grał na fortepianie, oraz wszędzie gdzie miał okazję przebywać zakładał chóry. Zawsze miał czas, aby wstąpić do opery albo filharmonii. W wigilię Bożego Narodzenia, cała liczna rodzina zbierała się przy fortepianie i słuchała, jak doktor gra swoje ulubione fragmenty utworów Chopina, Mozarta czy wybrane kolędy.

Członkowie OZN podczas składania wieńca pod pomnikiem Chrystusa Króla w Poznaniu.  Leon Surzyński (z prawej) 29 maja 1938 rok

Leon Surzyński (w środku) na obradach komisji budżetowej,  6 lutego 1939  rok.   

Obóz Zjednoczenia Narodowego w Poznaniu - inauguracja prac obwodu miejskiego Leon Surzyński (pierwszy od lewej).

Leon Surzyński (trzeci od prawej) na pogrzebie Michała  Drzymały, Poznań , 25 kwietnia 1937 rok.   

Zjazd członków Związku Pomorskiego w Toruniu. Otwarcie zjazdu. Przemawia poseł Leon Surzyński.

Leon Leon Surzyński (pierwszy od lewej) po Konferencji Prezydium Rady Ministrów, 25 sierpnia 1931 rok.

Powitanie jugosłowiańskich parlamentarzystów na dworcu. Leon Surzyński z tyłu po prawej. Czerwiec 1933 rok.

 

CZAS WOJNY

1 września 1939 roku, armia niemiecka, atakiem na Polskę, wywołała II wojnę światową. Największy konflikt historii, rozpowszechniony na skalę całego świata zmienił losy milionów ludzi na świecie, w tym i Leona Surzyńskiego. Jak wielu Polaków, udał się do Rumunię. Niestety, jego rodzina na czas trwania wojny pozostała w Polsce, co spowodowało rozłąkę z żoną i dziećmi. Jego córka wspomina, że ich dom w Poznaniu, stał się rezydencją niemieckiego generała, a wszystkie rzeczy, które wydawały się mieć jakąś wartość – wywieziono do Niemiec. Przedostał się do Bukaresztu w połowie września. Miał krótką okazję mieszkać wspólniez Melchiorem Wańkowiczem; dziennikarzem i korespondentem wojennym.  Następnie  w 1940 roku wyjechał na Cypr do Kyrenii (który wówczas kontrolowany był przez  Brytyjczyków), gdzie nawet znalazł czas,  aby przewodniczyć Polskiej Grupie Szpitalnejwe Famaguście i założyć chór, co tylko pokazuje jak silna była jego pasja do muzyki. W 1941 roku przedostał się do Palestyny (również kontrolowanej przez Brytyjczyków), a dokładnie do Latrun. Tam dołączył do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Skierowano go do pracy w szpitalu, w Baragwanath, nieopodal Johannesburga w Związku Południowej Afryki. Pomagał weteranom oraz opiekował się uchodźcami, którzy chcieli uniknąć koszmaru wojny. Miał nawet okazję spotkać się z premierem ZPA Janem Smutsem, któremu wręczył ręcznie zdobione szachy, z podobiznami królów i władców Polski, 10 stycznia 1944 roku. Dziś szachy są w muzeum w Johannesburgu. Przydzielono go jako oficera łącznikowego do opieki nad szpitalami w Howick
oraz Oribi w Związku Południowej Afryki w Armii Polskiej na Wschodzie. W 1943 został prezesem Związku Lekarzy Polskich na uchodźctwie. Gdy doszła do niego informacja o wybuchu powstania w Warszawie (01.08.1944 – 02.10.1944), niezwłocznie zaczął działać. Był sekretarzem związku pomocowego dla powstania warszawskiego w 1944 roku. Wojna w Europie zakończyła się 8 maja 1945 roku,a na świecie 2 września 1945 roku. Na skutek konferencji w Jałcie, Polska znalazła się w radzieckiej strefie wpływów i przez kolejne 40 lat nie była suwerennym krajem, z komunistycznym rządem, podległym Związkowi Radzieckiemu.
Z tej racji doktor Surzyński, nie wrócił do Polski, lecz wyjechał do Wielkiej Brytanii, co tylko co tylko odwlekło upragnione spotkanie z żoną i dziećmi.

 

W WIELKIEJ BRYTANII   

Podczas dwudziestoletniego pobytu w Anglii doktor Sur (bo tak nazywali go   Anglicy, którzy nie potrafili wymówić polskiego Surzyński) prowadził gabinet lekarski z Żydem z Kresów. Leon dowiedział się o jego żydowskich korzeniach na łożu śmierci,
bo ten miał traumę spowodowaną wojną. Dzięki pomocy znajomych anglistek z Poznania – Elsie i Carrie Sovazoglou szybko odnalazł się w stolicy Zjednoczonego Królestwa. Gabinet doktora Leona w Londynie przyjął tysiące pacjentów – głównie Polaków i Żydów polskiego pochodzenia, ale i wielu Anglików. Jego córka mówiła, że był o wiele bardziej przyjazny dla pacjentów,
niż brytyjscy lekarze. Doktor Sur tłumaczył kilka razy, powoli i dokładnie, a czasem nawet rysował. Od 1949 przewodniczył Związkowi Lekarzy Polskich na obczyźnie. Związek pomagał w edukacji młodych lekarzy, wysyłał leki weteranom. Jego członkami
byli m. in. córka marszałka – Wanda Piłsudska. Nie zaprzestał także działań politycznych. W 1954 roku został prezesem Głównej Komisji Rewizyjnej Skarbu Narodowego. Jego miłość do muzyki nigdy nie zmalała, a w 1954 roku napisał przedmowę do „34 pieśni na chór męski w składzie czteroosobowym”. Został także prezesem Związku Chórów Polskich w Wielkiej  Brytanii  w 1955 roku. Doktor Leon Surzyński umarł  28 września 1967 roku w Londynie. Tam żegnano go z należytą mu czcią. Rodzinie udało się sprowadzić szczątki zmarłego do kraju, 28 października  1967 roku. Miał skromny pogrzeb z powodu panującej sytuacji politycznej.
Leży na cmentarzu na Junikowie w Poznaniu. Za zasługi dla ojczyzny i narodu, uhonorowany został Krzyżem Niepodległości, Orderem Odrodzenia Polski i Krzyżem Walecznych.   

 

ŹRÓDŁA

1.            Andrzej Ajnekiel, Historia Sejmu Polskiego II  Rzeczpospolita, Warszawa 1989 rok.  

2.            Edmund Mikołajczak, Inowrocławski Słownik Biograficzny, Inowrocław, 1991 rok.   

3.            Polska Akademia Nauk, Polski Słownik Biograficzny, tom XVL/1, zeszyt 188, Warszawa – Kraków, 2009 rok.     

4.            Lidia Sulikowska, Kapelusz, portfel i szachy,  Pismo Izb Lekarskich nr 11, 2012 rok.    

5.            Źródła Fotografii: Narodowe Archiwum Cyfrowe.      

II LO - doktor Leon Surzyński komentarze opinie

  • zbychu pompka - niezalogowany 2019-04-07 16:18:52

    zajebiscie w chuj

Dodajesz jako: |


Reklama

Ogłoszenia PREMIUM

Chcesz coś sprzedać lub kupić, oferujesz usługi, szukasz pracownika lub pracy?

Dodaj swoje drobne ogłoszenie w naszym serwisie. Zapraszamy!

Dodaj ogłoszenie
Reklama


 Reklama


25 maja 2018 roku weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku tzw. RODO. Nowe prawo nakłada na nas obowiązek uzyskania Twojej zgody na przetwarzanie przez nas danych osobowych w plikach cookies

Oświadczam, iż zapoznałem sie z Polityką prywatności i zgadzam się na zapisywanie i przechowywanie w mojej przeglądarce internetowej tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie zaszyfrowanych w nich danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania z innych stron internetowych, serwisów oraz parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych, w tym na profilowanie i w celach analitycznych przez inowroclaw.info.pl, oraz ZAUFANYCH PARTNERÓW.

Administratorzy danych / Podmioty którym powierzenie przetwarzania powierzono

PPHU Inomedia Adam Markiewicz z siedzibą w 88-100 Inowrocław 88-100 Inowrocław, al. Niepodległości 90/25

Cele przetwarzania danych

1.marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
2.świadczenie usług drogą elektroniczną
3.dopasowanie treści stron internetowych do preferencji i zainteresowań
4.wykrywanie botów i nadużyć w usługach
5.pomiary statystyczne i udoskonalenie usług (cele analityczne)


Podstawy prawne przetwarzania danych


1.marketing, w tym profilowanie oraz cele analityczne – zgoda
2.świadczenie usług drogą elektroniczną - niezbędność danych do świadczenia usługi
3.pozostałe cele - uzasadniony interes administratora danych


Odbiorcy danych

Podmioty przetwarzające dane na zlecenie administratora danych, w tym podmioty ZAUFANI PARTNERZY, agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowiązującego prawa.

Prawa osoby, której dane dotyczą

Prawo żądania sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych; prawo wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Inne prawa osoby, której dane dotyczą.

Informacje dodatkowe

Więcej o zasadach przetwarzania danych w "Polityce prywatności"