Herbata Rooibos nie zawiera kofeiny ani kalorii. Zawiera za to mnóstwo przeciwutleniaczy i wiele dobroczynnych składników odżywczych. Dlatego właśnie ten południowoafrykański napój jest tak zdrowy i naprawdę można go polecić absolutnie każdemu.
Rdzenni mieszkańcy plemienia Khoisan z regionu Clanwilliam w Republice Południowej Afryki używają liści rooibos od tysięcy lat. Europejczycy po raz pierwszy dowiedzieli się o rooibosie od Carla Thunberga, szwedzkiego botanika, który w 1772 r. udał się do Afryki Południowej. Zauważył on, że ludność Khoisan wspinała się w góry i zbierała liście z dzikiego krzewu rooibos. Po zebraniu liści Khoisan zwijali je w worki i przynosili z gór. Następnie liście były rozdrabniane siekierami, rozbijane młotkami i suszone na słońcu. Khoisan używali liści rooibos do produkcji leków ziołowych na wiele różnych dolegliwości.
W XVIII wieku holenderscy osadnicy zaczęli pić herbatę rooibos, głównie dlatego, że była tańsza od czarnej herbaty importowanej z Europy. Na początku XX wieku herbatą rooibos zafascynował się rosyjski imigrant Benjamin Ginsberg. Często nazywa się go ojcem komercyjnej herbaty rooibos i to on jako pierwszy poddał liście rooibos procesowi fermentacji w beczkach.
Produkcja herbaty rooibos zaczęła wzrastać w latach 30. XX wieku, kiedy dr Pieter Le Fras Nortier opracował metodę kiełkowania nasion rooibosa, co umożliwiło uprawę tej rośliny na większą skalę. Dr Nortier prowadził również badania nad właściwościami leczniczymi herbaty rooibos, a jego prace kontynuowała dr Annetjie Theron, która odkryła, że rooibos pomaga łagodzić kolkę u niemowląt.
Obecnie wiadomo, że rooibos ma wiele zalet zdrowotnych, a popyt na niego na świecie jest wysoki i szybko rośnie. Jest on jednak uprawiany tylko w Republice Południowej Afryki. Próby uprawiania go w innych krajach zakończyły się niepowodzeniem.
Rooibos (Aspalathus linearis) oznacza "czerwony krzew", ma zielone liście przypominające igły oraz żółte kwiaty. Czerwona herbata rooibos jest parzona z fermentowanych liści rooibosa. Proces fermentacji nadaje liściom czerwonobrązowy kolor i słodszy smak.
Zielona herbata rooibos jest parzona z niesfermentowanych liści tej rośliny. Liście są zbierane wcześnie rano i szybko suszone, aby uniknąć fermentacji. Dzięki temu liście zachowują zielony kolor i zawierają jeszcze większą ilość przeciwutleniaczy niż czerwona herbata rooibos. Po wysuszeniu liście są schładzane, a następnie pakowane. Smak zielonej herbaty rooibos jest bardziej trawiasty i łagodny w porównaniu z czerwoną herbatą rooibos.
Herbatę rooibos można parzyć, gotując wodę źródlaną (lub filtrowaną) i zaparzając torebkę herbaty lub luźne liście rooibos przez co najmniej 4 minuty. Aby uzyskać mocniejszą herbatę, można parzyć ją nawet do 10 minut. Aby wzmocnić smak herbaty rooibos, zwykle dodaje się do niej trochę miodu lub cukru, a nawet mleka. Z rooibos można też przyrządzić doskonałą herbatę mrożoną.
nad.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze