Dziś świętują piekarze i cukiernicy

Dziś, 15 marca, w kalendarzu widnieje wyjątkowo „smaczna” data. Choć większość z nas rano po prostu sięga po chrupiącą kajzerkę lub drożdżówkę do kawy, warto zatrzymać się na chwilę i docenić tych, dzięki którym nasze poranki mają zapach świeżego chleba.

Oto krótki rzut oka na Dzień Piekarza i Cukiernika, czyli święto rzemiosła, które łączy tradycję z nowoczesną magią.

Data ta nie jest przypadkowa. W tradycji chrześcijańskiej 15 marca to wspomnienie św. Klemensa Marii Hofbauera. Choć brzmi to jak postać z odległej historii, Klemens był „swój chłop” – zanim został zakonnikiem i duszpasterzem, wyuczył się zawodu piekarza.

Dziś jest uznawany za patrona rzemieślników tej profesji, a piekarze i cukiernicy w Polsce traktują ten dzień jako swoje oficjalne święto zawodowe.

Dzisiejszy świat wypieków to fascynujący miks dwóch skrajności:

• Powrót do korzeni: Coraz bardziej doceniamy chleb na naturalnym zakwasie, który powstaje bez „polepszaczy”, a jedynie z mąki, wody i soli. Cierpliwość piekarza, który pozwala ciastu rosnąć przez kilkanaście godzin, stała się luksusem, za który chętnie płacimy.

• Cukierniczy High-End: Z drugiej strony mamy cukiernictwo, które graniczy ze sztuką współczesną. Monoporcje, lustrzane polewy (mirror glaze) czy jadalne złoto sprawiają, że współczesne ciastka bardziej przypominają biżuterię niż jedzenie.

  Reklama

Bycie piekarzem to nie jest „praca od 9 do 17”. To zawód dla rannych ptaszków (lub nocnych marków), wymagający tężyzny fizycznej, odporności na wysokie temperatury i – przede wszystkim – pasji.

Wspierając lokalnych rzemieślników, zyskujesz:

1. Jakość: Skład, którego nie musisz czytać z lupą.

2. Smak: Prawdziwe masło zamiast tłuszczu palmowego robi różnicę.

3. Lokalną gospodarkę: Twoja złotówka zostaje w sąsiedztwie.

„Chleb karmi ciało, ale cukiernik karmi duszę”. – To nieoficjalne hasło dzisiejszego święta najlepiej oddaje balans między tym, co niezbędne, a tym, co sprawia nam czystą przyjemność.

Reklama