Decyzja nr 51 - Inowrocław uzdrowiskiem

Szczęśliwie zakończyły się problemy związane z utrzymaniem uzdrowiskowego charakteru przez Miasto Inowrocław. Na dzisiejszej konferencji prasowej doweidzieliśmy się, że nie ma przeszkód, by Inowrocław rozwijał się jako miasto uzdrowiskowe.

W środę, 1 września do Prezydenta Miasta Inowrocławia dotarła decyzja Ministra Zdrowia podjęta 26 sierpnia 2010 r. potwierdzająca „możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na obszarze uznanym za uzdrowisko Inowrocław. Decyzja ta kończy kilkuletnie starania Inowrocławia o w tym zakresie. W październiku 2005 r. weszła w życie ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, która nałożyła na każdą gminę, która chce zachować swój charakter uzdrowiskowy, spełnianie surowych warunków - posiadania w granicach uzdrowiska i eksploatowania wody służącej celom uzdrowiskowym oraz innych tzw. tworzyw leczniczych. Miasto Inowrocław zostało w ten sposób postawione w najtrudniejszej sytuacji ze wszystkich gmin uzdrowiskowych, bo jak jedyne miasto nie posiadało własnych źródeł leczniczych na swoim obszarze. Do tej pory solanka sprowadzana jest z gminy wiejskiej, a borowina spod Pakości. Prezydent powołał w 2006 r. zespół ds. prac nad ustaleniem posiadania przez Miasto Inowrocław na swoim obszarze złóż naturalnych surowców leczniczych, składający się z pracowników Urzędu Miasta odpowiedzialnych za sprawy promocji zdrowia, promocji miasta, inwestycje, środowisko oraz gospodarkę przestrzenną i nieruchomości. Jednocześnie Inowrocław spełnił w ciągu roku wszystkie niezbędne wymogi stawiane w ustawie, tj. przeprowadzono stosowne badania powietrza, Rada Miejska Inowrocławia wyraziła zgodę na nowy podział osiedli w Inowrocławiu, w wyniku czego 1/3 miasta - a nie cały jego obszar - zaliczona została do strefy uzdrowiskowej (w 2008 r. powstało Osiedle Uzdrowiskowe z osobnym zarządem). Te wszystkie działania zaakceptował Minister Zdrowia. Żądał jedynie, zgodnie z ww. ustawą, spełnienia warunków, których miasto nie było w stanie wówczas zrealizować, tj. udowodnienia, że na terenie uzdrowiska w Inowrocławiu znajdują się źródła wody leczniczej, a ich właściwości potwierdzone są przez specjalne certyfikaty, wydane przez jeden z wyznaczonych ośrodków badawczych w Polsce. Prezydent zlecił więc dokonanie weryfikacji wszystkich studni na terenie miasta i wykonanie badań przez geologów w celu stwierdzenia potencjalnych miejsc, w których mogą być wykonywane wiercenia w poszukiwaniu wód leczniczych. Prace w tym zakresie zostały przekazane spółce będącej własnością miasta - Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji. W wyniku tych działań udowodniono, że w studniach przy ul. Miechowickiej (przekazanych przez Powiat Miastu) znajduje się woda mineralna i woda lecznicza - której nie można wykorzystywać do kąpieli. Wodę o składzie mineralnym, który umożliwia wykorzystanie jej w kąpielach leczniczych (solanka) odnaleziono podczas wiercenia w Parku Solankowym na głębokości blisko 500 m. Woda ta po pewnym dowartościowaniu może być używana również w tężni. W ostatnich tygodniach, wszystkie dokumenty, które świadczą o leczniczych walorach zlokalizowanych źródeł inowrocławskich przekazane zostały Ministrowi Zdrowia. Z wielkim zadowoleniem informujemy, że Minister Zdrowia w wydanej 26 sierpnia br. decyzji potwierdza (cyt.:) „możliwość prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na obszarze uznanym za uzdrowisko Inowrocław, ustalam w oparciu o świadectwa naturalnych surowców leczniczych i klimatu, zawarte w przedstawionym operacie uzdrowiskowym, istnienie warunków naturalnych i środowiskowych do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na obszarze gminy Inowrocław w następujących kierunkach leczniczych: chorób ortopedyczno-urazowych, reumatologicznych, kardiologicznych i nadciśnienia, chorób układu nerwowego, układu trawiennego i naczyń obwodowych". - Podkreślamy, że tak liczne kierunki lecznictwa, jakie określił Minister, zawdzięczamy także temu, że dysponujemy własnymi dwoma źródłami wód o mocno zróżnicowanym składzie mineralnym - informuje Urząd Miasta. Spokojniejsi mogą być pracownicy i właściciele sanatoriów, prowadzących działalność w Inowrocławiu, którzy są w przededniu negocjacji z oddziałami NFZ w sprawie podpisywania umów na świadczenie usług medycznych na najbliższe lata. Prezydent uzyskał w Ministerstwie Zdrowia informację, że stosowne pismo o spełnieniu przez Inowrocław wymogów miasta uzdrowiskowego zostało wystosowane do Prezesa NFZ. Dzięki tym działaniom zostaną utrzymane miejsca pracy. W sektorze uzdrowiskowym powstaną możliwości do tworzenia lub rozszerzania usług uzdrowiskowych. Wiele zależy tu jednak od aktywności podmiotów działających w tej branży, tj. właścicieli sanatoriów, hoteli, pensjonatów. Miasto Inowrocław, jak inne gminy uzdrowiskowe, jest zobowiązane do stałego monitorowania stanu powietrza (m.in. zawartości gazów w powietrzu) i poziomu hałasu. Miasto podejmuje obecnie działania w Ministerstwie Środowiska w zakresie koncesyjnym. Zgodnie z procedurami przygotowywany jest także przez Miasto projekt uchwały w sprawie statusu uzdrowiska Inowrocław. Uchwalony przez Radę Miejską statut uzdrowiska powinien zostać następnie ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Wojewody Kujawsko-Pomorskiego. Zgodnie z art. 43 ust. 1 ww. ustawy, status miasta uzdrowiskowego obowiązuje w gminie przez 10 lat, po tym okresie każda gmina jest zobowiązana do sporządzenia i przedstawienia nie rzadziej niż raz na 10 lat Ministrowi Zdrowia operatu celem potwierdzenia spełnienia przez jej obszar lub jego część wymagań określonych w ustawie.