Ciąg dalszy walki o Szkołę Specjalną nr 12

Popierani przez prawie 400 osób na początku października LPR wystąpiło do Związku Gmin Wyznania Żydowskiego RP z prośbą o odstąpienie od roszczeń dotyczących budynku, w którym mieści się Szkoła nr 12.

Jak informuje LPR w Inowrocławiu kilka dni temu dostali odpowiedź od ZGWŻ. Ton pisma może świadczyć, o tym, że strona żydowska sama nie jest pewna swoich praw do budynku przy ul. Poznańskiej i proponuje kompromis. Mówi prezes LPR w Inowrocławiu Marcin Wroński - Możemy w nim przeczytać, że związek nie koniecznie chce budynek szkoły może wziąć inne nieruchomości, które są własnością Powiatu Inowrocławskiego i nigdy nie były własnością Gminy Żydowskiej zamiast szkoły. Stanowisko Ligi Polskich Rodzin jest bez zmian – miasta nie stać na realizację jakichkolwiek roszczeń. Popieramy stanowisko Pana Leonarda Maciejewskiego, który jako jeden z nielicznych miał odwagę sprzeciwić się przejmowaniu polskiego majątku przez różne grupy roszczeniowe. Władze Powiatu Inowrocławskiego i my jako Liga Polskich Rodzin wywodzimy się z zupełnie innych opcji politycznych, w wielu kwestiach się nie zgadzamy, lecz w ww. przypadku w sposób identyczny definiujemy interes naszego miasta tzn. budynek musi zostać w polskich rękach! Na pewno nie pomaga nam w obronie budynku Szkoły Specjalnej nr 12 postawa Prezydenta Inowrocławia Pana Ryszarda Brejzy, który bez walki podarował ostatnio kilka nieruchomości Związkowi Gmin Wyznania Żydowskiego. Chodzi nam o 6 działek położonych w obrębie ul. Szymborskiej, które zostały przekazane Związkowi Gmin Wyznania Żydowskiego w Warszawie na mocy uchwały z dnia 26 września 2003 r. Nr uchwały: XII/142/2003. Inicjatorem wywołania uchwały był Prezydent Miasta Inowrocławia Pan Ryszard Brejza. Zastanawiać może fakt dlaczego informacją o utracie przez miasto 6 nieruchomości nie pochwalił się Pan Ryszard Brejza mieszkańcom Inowrocławia, głosami których został prezydentem. Przecież te nieruchomości były majątkiem komunalnym, a nie prywatną własnością. Majątek komunalny jest własnością wszystkich mieszkańców Inowrocławia, a nie tylko Pana Prezydenta. W sprawozdaniu podsumowującym roczną kadencję prezydenta też nie znaleźliśmy na ten temat ani jednego słowa. Są natomiast tak absurdalne zasługi jak np. skuteczna polityka medialna, która nijak się ma do sukcesów rocznej kadencji. Jest to sukces osobisty Pana Prezydenta, który przy pomocy swojego wysokiego stanowiska prowadzi skuteczną kampanię na rzecz przyszłych wyborów. Nasuwa się też pytanie dlaczego Pani Monika Wesołowska – Rzecznik Prasowy Pana Prezydenta, nie podała tej informacji. Pani Monika Wesołowka prawie codziennie wysyła informacje do mediów na tematy niekiedy absurdalne, niemal z życia osobistego swojego pracodawcy, a o tak ważnej informacji zapomniała? Nawiązaliśmy także kontakt z jednym ze stowarzyszeń z Krakowa, które ma duże sukcesy w walce z roszczeniami i obiecali nam pomóc w ww. sprawie. Odpowiedź Urzędu Miasta przesłała nam pani Rzecznik Monika Wesołowska. W nawiązaniu do artykułu pt.”Bez walki?” („Gazeta” z dnia 18 listopada 2003 r.) informuję, że nieprawdziwe i żenujące jest stwierdzenie użyte przez osobę przedstawiają się jako reprezentant Ligi Polskich Rodzin jakoby Prezydent Inowrocławia „chciał zataić przed społeczeństwem” informację o rzekomym „podarowaniu bez walki” działek zamiennych Związkowi Gmin Wyznaniowych Żydowskich. Projekt uchwały w powyższej sprawie poddany był w Radzie Miejskiej procedurze prawnej i opiniodawczej obowiązującej jak w każdym innym przypadku. Porządek obrad sesji Rady Miejskiej znany był opinii publicznej, a przebieg posiedzenia obszernie relacjonowano w prasie i w całości transmitowano w TVK. Inowrocławian wprowadzonych w błąd demagogicznym wystąpieniem LPR powiadamiam, że podstawą prawną podjęcie powyższej uchwały przez Radę Miejską Inowrocławia stanowiła ustawa z 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej. W oparciu o nią Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich uzyskał prawo do wystąpienia z roszczeniem o przeniesienie na własność nieruchomości położonej przy zbiegu ulic Solankowej i Grodzkiej, na której przed 1939 r. znajdowała się synagoga i która stanowiła wówczas własność Gminy Żydowskiej. Z uwagi na fakt, iż nieruchomość ta ma dla inowrocławian ważne znaczenie (stoi na niej pomnik Jana Kasprowicza) podjęto starania o przyznanie, na podstawie art. 31 ust.1 pkt 2 ustawy, nieruchomości zamiennej przy ul. Szymborskiej. Podejmując tę uchwałę Rada Miejska wzięła zatem pod uwagę dobrze rozumiany interes miasta. Ze smutkiem należy podkreślić, że LPR po raz kolejny upublicznia swoje oświadczenia świadomie mijające się z prawdą i mające wywołać niepokój opinii publicznej. T Urząd Miasta przesłał nam uchwałę oraz uzasadnienie dotyczące przekazania działek Gminie Wyznaniowej Żydowskiej. Uchwała nr XII/142/2003 Rady Miejskiej Inowrocław z dnia 26 września 2003 r. w sprawie wyrażenia zgody na przyznanie nieruchomości zamiennej Gminie Wyznaniowej Żydowskiej Na podstawie art. (......) uchwala się co następuje: § 1. Wyraża się zgodę na przyznanie W zamian za nieruchomość położoną w Inowrocławiuj przy ul. Solankowej oznaczoną geodezyjnie jako działka nr 10 na karcie mapy nr 13, o pow. 0,2600 ha, zapisaną w księdze wieczystej KW nr 717, stanowiącą własność Miasta Inowrocławia, na której w roku 1939 znajdowała się synagoga, która stanowiła wówczas własność Gminy Żydowskiej w Inowrocławiu, w rejonie ul. Szymborskiej, oznaczonej geodezyjnie jako działki nr: 268/30, 268/31, 268/32, 268/33, 268/34, 268/40 na karcie mapy nr 76, o łącznej pow. 0.2600 ha, zapisanej w księdze wieczystej KW nr 19 392, stanowiącej własność Miasta Inowrocławia. Wymienione księgi wieczyste są prowadzone przez Sąd Rejonowy w Inowrocławiu, V Wydział Ksiąg Wieczystych. Mapa terenu stanowi załącznik do niniejszej uchwały. § 2. Wykonanie uchwały powierza się Prezydentowi Miasta Inowrocławia. § 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Przewodniczący Rady Miejskiej Inowrocławia Jan Koziorowski Uzasadnienie do uchwały 20 lutego 1997 r. Sejm RP uchwalił ustawę o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U z dnia 26 kwietnia 1997 r. Nr 41, póz. 251), będącą podstawą prawną uchwały Ustawa ta przyznała właściwym gminom wyznaniowym żydowskim oraz Związkowi Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie prawo występowania z odpowiednimi roszczeniami restytucyjnymi wobec gmin. Na podstawie art 30 ust, l cyt. ustawy na wniosek gminy żydowskiej lub Związku Gmin wszczyna się postępowanie (tzw, postępowanie regulacyjne) w przedmiocie przeniesienia na rzecz gminy żydowskiej lub Związku Gmin własności nieruchomości lub ich części przejętych przez Państwo, a które w dniu l września 1939 r. były własnością gmin żydowskich lub innych wyznaniowych żydowskich osób prawnych, działających na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jeżeli: 1. w tym dniu znajdowały się na nich cmentarze żydowskie lub synagogi, 2. w dniu wejścia w życie ustawy znajdują się na nich budynki stanowiące uprzednio siedziby gmin żydowskich oraz budynki służące uprzednio celom kultu religijnego, działalności oświatowo-wychowawczej i charytatywno-opiekuńczej. Katalog roszczeń, z którymi może wystąpić właściwy organ ustanawia art. 31 ust. l ustawy. Zgodnie z nim regulacja może polegać na: 1. przeniesieniu własności nieruchomości lub ich części, 2. przyznaniu odpowiedniej nieruchomości zamiennej, gdyby przeniesienie własności natrafiało na trudne do przezwyciężenia przeszkody, 3. przyznaniu odszkodowania ustalonego według przepisów o wywłaszczaniu nieruchomości, w razie niemożności dokonania regulacji przewidzianych w pkt l i 2. Wymienione enumeratywnie roszczenia zaspokaja się w przedstawionej ustawowo kolejności. Postępowanie regulacyjne przeprowadza Komisja Regulacyjna do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich. Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy postępowanie sądowe lub administracyjne dotyczące nieruchomości, objętych wnioskiem skierowanym do Komisji Regulacyjnej ulega zawieszeniu, a sądy oraz organy administracji rządowej i samorządowej przekazują ich akta do Komisji Regulacyjnej. Na mocy art. 33 ust. 2 cyt. ustawy uczestnicy postępowania mogą zawrzeć ugodę przed zespołem orzekającym. Jeżeli ugoda nie zostanie zawarta Komisja Regulacyjna wydaje arbitralne orzeczenie rozstrzygające co do istoty sprawy. Zgodnie z art. 33 ust. 5 przywołanej ustawy od orzeczenia zespołu orzekającego nie przysługuje odwołanie i orzeczenie jego staje się ostateczne. Na podstawie art. 33 ust. 2 i 4 ustawy ugody i orzeczenia mają moc sądowych tytułów egzekucyjnych i stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i w ewidencji gruntów. Na podstawie art. 30 ust. l pkt l ustawy Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie wystąpił z wnioskiem do Komisji Regulacyjnej w przedmiocie przeniesienia na jego rzecz własności opisanej w uchwale nieruchomości. Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2001 r. sygn. akt: W. KZ - I - 941/01 Komisja wszczęła postępowanie objęte treścią ww. wniosku. Na opisanej nieruchomości, przy zbiegu ulic Solankowej i Grodzkiej, w latach 1907 - 1908 wybudowano z fundacji rodziny Levych synagogę. Została ona podpalona przez hitlerowców w nocy z 14 na 15 września 1939 r., a następnie wyburzona. Wobec faktu, iż nieruchomość objęta wnioskiem w infrastrukturze miasta spełnia ważną rolę dla społeczności lokalnej zostały podjęte starania w kierunku przyznania nieruchomości zamiennej celem zaspokojenia roszczenia z art. 31 ustawy. Przedmiotowa nieruchomość - działka nr 10 zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Inowrocławia zatwierdzonym uchwałą nr VII/89/99 Rady Miejskiej Inowrocławia z dnia 25 marca 1999 r. jest to teren istniejącej zieleni parkowej, służący realizacji celów publicznych, zlokalizowany w strefach: - w strefie konserwatorskiej „Ad", - w strefie geologicznej 2. Ponadto na gruncie tym od 31 lipca 1966 r. (data odsłonięcia) stoi pomnik piewcy Kujaw poety i pisarza Jana Kasprowicza. Komisja Regulacyjna postanowieniem z dnia 2 czerwca 2003 r. sygn. akt: W. KŻ-I- 941/01 udzieliła uczestnikom postępowania 90 - dniowego terminu do kontynuowania rozmów ugodowych i zawiadomienia Komisji o ich wyniku. Na skutek przeprowadzonych rokowań Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich zaakceptował wstępnie przedstawioną propozycję nieruchomości zamiennej. Działki przeznaczone jako nieruchomość zamienna zgodnie Z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - uchwała nr Y/46/99 Rady Miejskiej Inowrocławia z dnia 29 stycznia 1999 r. są przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. W wyniku przyznania opisanej w uchwale nieruchomości zamiennej Miasto Inowrocław uczyni zadość roszczeniu restytucyjnemu wobec Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich z siedzibą w Warszawie na podstawie cyt. wyżej ustawy co do nieruchomości położonej przy ul. Solankowej - plac po byłej synagodze. W przypadku niepodjęcia przedmiotowej uchwały nie będzie możliwe zawarcie ugody ze Związkiem Gmin Wyznaniowych Żydowskich i orzeczenie w tej sprawie wyda Komisja Regulacyjna. Biorąc pod uwagę powyższe zasadne jest podjęcie tej uchwały. Inicjatorem wywołania uchwały jest Prezydent Miasta Inowrocławia. Przewodniczący Rady Miejskiej Inowrocławia Jan Koziorowski